Στρατιωτικός Γάμος

Σχεδόν όλοι μας έχουμε δει και ξαναδεί την παλιά αλλά διαχρονική κι αγαπημένη ταινία 

"Η Αλίκη στο Ναυτικό" 

όπου στο happy-end η πρωταγωνίστρια Αλίκη 

κόρη του κυρίου διοικητή της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων 

(Αλίκη Βουγιουκλάκη) 

κατεβαίνει τα σκαλιά της εκκλησίας με τον αγαπημένο της δόκιμο αξιωματικό Κώστα Δέγλερη (Δημήτρης Παπαμιχαήλ) 

περνώντας μέσα από μια ασπίδα από ξίφη

και όλοι γίναμε έτσι θεατές ενός ξεχωριστού κι εντυπωσιακού τελετουργικού, 

όλοι ταξιδέψαμε και γιατί όχι ονειρευτήκαμε και για τον εαυτό μας έναν παραμυθένιο

στρατιωτικό γάμο!!

Είτε πρόκειται για απόφοιτο 

της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, 

είτε της Σχολής Ικάρων 

είτε της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, 

κάθε αξιωματικός συνήθως τον πρώτο του γάμο τον κάνει 

σύμφωνα με το στρατιωτικό πρωτόκολλο, 

δηλ. φοράει την επίσημη στρατιωτική στολή κι έχει καλεσμένους συνάδελφους 

επίσης ντυμένους επίσημα στρατιωτικά 

και στο τέλος της τελετής, 

έξω από το ναό 

οι στρατιωτικοί σχηματίζουν με τα σπαθιά τους 

μια αψίδα.

Οι νεόνυμφοι περνούν κάτω από την σπαθένια αψίδα 

και μπορούν τότε οι συνάδελφοι που κρατούν τα σπαθιά να τα κατεβάσουν 

σταματώντας έτσι την πορεία του ζευγαριού 

και ζητώντας κάτι ευφάνταστο από τον γαμπρό (είδος καψονιού)... 

Τέτοιο γάμο 

έκανε πρόσφατα και η βασίλισσα της μπουχάρας η γνωστή κυρία Δέσποινα Μοιραράκη 

μιας και ο καλός της όντας αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού 

ντυνόταν πρώτη φορά γαμπρός.

'Οποια εποχή του χρόνου και αν επιλέξετε 

για να ανεβείτε τα σκαλιά της εκκλησίας με τον αγαπημένο σας ένστολο, 

σίγουρα ο στρατιωτικός γάμος θα δώσει μια κομψή, 

διαχρονική και ταυτόχρονα 

διαφορετική νότα χάρη στο all time classic πρωτόκολλο. 

Λέτε να ισχύει τελικά η λαϊκή ρήση που θέλει τη στολή 

να κάνει τον άντρα πιο όμορφο? 

Τα συμπεράσματα δικά σας και αν τέτοιο γάμο επιλέξετε...... 

Η ώρα η καλή!!!!

Smthing Old, Smthing New, Smthing Borrowed, Smthing (Tiffany) Blue

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη σπαζοκεφαλιά από το "θέμα" του γάμου!

Αρχίζεις με τα βασικά: Τι θέλεις και τι δεν θέλεις να υπάρχει την "δική σου ημέρα".

Εγώ ήθελα κατά τη διάρκεια του μυστηρίου να κυριαρχεί 

το λευκό και κάπου ανάμεσα κάποιες πινελιές διακριτικού χαρακτηριστικού χρώματος... 

Το ερώτημα ήταν πιο χρώμα θα ταίριαζε καλύτερα για την 25η Ιουνίου, την δική μας ημέρα?

Δεν ήθελα διακόσμηση στην εκκλησία. Ανέκαθεν μου φάνταζε ασέβεια που άγγιζε τα όρια της επιδειξιομανίας ο στολισμός ενός ναού που από μόνος του ούτως ή άλλως εκπέμπει μια μεγαλοπρέπεια. Ευτυχώς αυτό ήταν κάτι με το οποίο ήταν απόλυτα σύμφωνος και ο σύντροφός μου κι έτσι ήταν κοινή μας απόφαση η "διακόσμηση" μας να είναι δύο λευκά χοντρά κεριά πάνω σε δύο βάσεις, περιτριγυρισμένα με ένα στεφάνι από λευκά άνθη το κάθε ένα and, that's all!!!

Χρώμα ήθελα να δώσω σε αυτό που λένε μπομπονιέρα του γάμου, έτσι ώστε οι καλεσμένοι φεύγοντας να έχουν στα χέρια τους κάτι πιο ουσιαστικό και καθαρά "αναμνηστικό".

Αγαπώ εξίσου σχεδόν όλα τα χρώματα, το καθένα πιστεύω ότι αντιπροσωπεύει κάτι διαφορετικά μαγικό ανάλογα τη διάθεση και την εποχή. 

Ετσι ξεκίνησα την αναζήτηση χρώματος και με λογικά επιχειρήματα απέρριπτα το ένα μετά το άλλο.... 
Το κόκκινο απορρίφθηκε γιατί παραήταν ζεστό και χειμερινό, το ενεργειακό υπέροχο φωτεινό πράσινο (αυτό του μπαμπού) το είχα ήδη χρησιμοποιήσει στον αρραβώνα ένα χρόνο πριν, οι αποχρώσεις του ροζ παραήταν "κλισέ κοριτσίστικη υπόθεση", το κίτρινο αρκετά "άτονο" για να σταθεί δίπλα στο λευκό, το πορτοκαλί παρόλο που το λατρεύω σαν εθνικό χρώμα της Ολλανδίας μου φαινόταν αρκετά κραυγαλέο, το μωβ ανέκαθεν το είχα συνδεδεμένο με άλλου είδους "τελετές".....  έτσι μέσω της ισότοπου απαγωγής μου έμεινε το μπλε. Το μπλε της θάλασσας, του ουρανού, της γαλανόλευκης και...... αυτό ήταν!!


Το concept ήταν ήδη στο μυαλό μου και ήταν κάτι παλιό και διαχρονικό, κάτι νέο και μοντέρνο, κάτι δανεικό και ταυτόχρονα ολόδικό μου και τόσο μπλε όσο το Tiffany Blue!

Τι πιο διαχρονικά κλασικό από το μπλε κουτάκι με την λευκή κορδέλα και το χαρακτηριστικό δέσιμο.....  


Το δικό μου μπλε ήθελα να είναι κάτι από όλα αυτά τα παραπάνω με περισσότερη όμως ζωντάνια και ενέργεια. Έτσι καθώς μελετούσα με ευλάβεια τις συσκευασίες ειδών γάμου στο site γάμου και βάπτισης veryniceday.gr του φίλου μου του Μιχάλη, συνάντησα έτσι απλά το πολυπόθητο δικό μου χρώμα και ήταν το τυρκουάζ !!


Τα υπερεντατικά online μαθήματα στο youtube για να μάθω το tiffany δέσιμο απέδωσαν και ιδού το αποτέλεσμα:

Το πρώτο μεγάλο βήμα είχε γίνει.... σειρά είχαν τα επόμενα που δεν ήταν και λίγα....


Θα σας τα πω όλα και θα μοιραστώ μαζί σας όλες τις λεπτομέρειες, τις διευθύνσεις που "ξετρύπωσα", τους μαγικούς ανθρώπους και κάθε τι που συνετέλεσε στο να οργανώσω από το μηδέν και χωρίς προηγούμενη πείρα, αυτόν που εγώ αποκαλώ "Medium, Slim, International fRiendly Wedding".




Προσδεθείτε, το ταξίδι αρχίζει!!!